Marion Steur

Natuur biedt meer dan al het andere de mogelijkheid om alles los te laten, om te zijn. Gewoon zijn. Het gedicht Laat dan roept de lezer op alles uit de handen te laten vallen, zodat troost zijn weg kan vinden.

De vijf strofen zijn op afzonderlijke doeken aangebracht waarop het weer zijn sporen heeft nagelaten. Met elkaar vormen de doeken een intieme ruimte om alles van je af te laten glijden.