Over oneindigheid van spullen, al is het maar omdat ze soms jaren moeten liggen voor hun bestemming zich aandient. Het omgekeerde geldt ook: werken voor buiten worden zo uitgevoerd dat ze in de natuur geen blijvende indruk achterlaten.

uit 2012 tot 2018 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

OPRIJZEN

2018

Als artists in residence maakte ik voor Lochtstill de installatie OPRIJZEN over een vrouw die zich ontworstelt aan de zuigende werking van het veen. MIjn tekstregels zette ik met natuurlijke pigmenten op kaasdoek dat ik had voorbewerkt met bagger die ik de buurt van ons tijdelijk atelier uit de sloot had geschept. Uitgebreidere informatie op http://www.papierenvliegtuig.eu/uncategorized/ljochtstill/.

HEEL

2017

Het gedicht HEEL schreef Marion Steur in 2011 bij een houten torso van de hand van Bart Ensing. In de jaren die volgden heeft het gedicht bewezen prima op zichzelf te kunnen staan. Het voelt zich thuis in het bos, waar de lezer de tussen de bomen gespannen tekst kan doorvoelen met de voeten op de grond en het hoofd in de lucht. De grote bosversie van het gedicht HEEL is biologisch afbreekbaar. Marion gebruikte tempera op jute aan bamboestaken en bevestigde het met henneptouw.
hoor ik stilte groeien    ik strek me uit en reik
vanaf vaste grond naar diepblauwe leegte
waarin alles is
waarin niets weegt

ER IS GENOEG

2014

Het kaarsenblad uit de kringloopwinkel heeft jaren geduldig gewacht om uiteindelijk te worden bedolven onder verschillende kleuren en koffieprut, om vervolgens te worden bekrast. Er volgde een weekend in de buitenlucht. De barsten in de koffieprut maakten het lastig om de tekst te kunnen lezen. Maanden verstrijken tot ineens het passende kleurenschema opduikt: chocoladebruin en roomwit. Naden opvullen met meer koffieprut, van kleur laten verschieten en kijk... er is genoeg!  

Opschudding

2013

alle opschudding ten spijt bleef waar het om draaide onopgemerkt     Gevonden in de kringloopwinkel: een fotoprint op canvas. Het stelde een vakantiekiekje voor dat tegen een huiselijke achtergrond was geplaatst, alles in roze en rode tinten. Jarenlange blootstelling aan daglicht kan daar aan hebben bijgedragen, wie zal het zeggen. Een onooglijk ding eigenlijk, maar mooi afgewerkt en op een fijne maat. Prima uitgangsmateriaal voor iets heel anders! Opschudding ontstond meditatief. Muziek, handbewegingen en toegang tot diepere lagen in het bewustzijn zijn de ingrediënten.

past niet

2013

WAT JE WILT MEENEMEN PAST NIET IN JE ZAKKEN     Oude jurk hergebruikt als drager van nieuw werk.

ER VOOR JE ZIJN

2013

Half augustus 2013 werkten 25 kunstenaars een weekend lang in het Voorhoutse Overbosch. De organisatie stelde panelen beschikbaar om ter plekke op te werken. Een uitspraak die mij van koers deed wijzigen vond via diverse kleurlagen en zand op de werkplek zijn bestemming in oranje.

Troost

2012

In de metalen bus zaten theezakjes, toch zal het geen toeval zijn dat de bus exact de juiste maten heeft voor koffiepads. Gepersonaliseerd met dit geschilderde gedichtje voor een rusteloze wereldreiziger.   TANIGE VOGEL WIEKT OP KRACHT   GEROUTINEERDE VLEUGELS BRENGEN TROOST   Kijk voor de hele prent bij Troost in de groep Pen en penseel.    

verbinding

2015

VERBINDING   grote sperwer kijkt naar kleine sperwer kleine sperwer kijkt weg   grote sperwer overvleugelt kleine sperwer kleine sperwer verstopt zich   grote sperwer draagt kleine sperwer kleine sperwer duizelt   grote sperwer leeft kleine sperwer kleine sperwer duikt dieper   grote sperwer verliest kleine sperwer kleine sperwer veert op   grote sperwer zonder kleine sperwer kleine sperwer wijst